Grudzień 16, 2017

Spływ kajakowy Mazury

Spływ kajakowy Mazury, rzeką Sapiną w pobliżu Węgorzewa i Giżycka

Rzeka Sapina to rzeka Pojezierza Mazurskiego, która uchodzi do jednego z największych jezior w Polsce (Mamry), w systemie Wielkich Jezior Mazurskich. Obok rzek Krutynia, Łyna, Marózka, Gołdapa, Pisa to jeden z najatrakcyjniejszych szlaków kajakowych na Mazurach. Całkowita długość szlaku to około 32 km. Przebiega między innymi przez jeziora: Patelnia, Gołdopiwo, Wilkus, Pozezdrze, Stręgiel. Spływ można rozpocząć w kilku miejscach. Poniżej prezentujemy możliwe trasy wraz z długością i czasem potrzebnym do ich pokonania.

NAZWA_TRASYPOCZĄTEK TRASYKONIEC TRASYDŁUGOŚĆ TRASYCZAS
TRASA IPlaża nad jeziorem PozezdrzeOgonki12 km3-4 h
TRASA II Śluza PrzerwankiOgonki19 km4-5 h lub weekend z noclegiem
TRASA IIIJezioro GołdopiwoOgonki25 km5-6 h lub weekend z noclegiem

Naszym Gościom polecamy zacząć od jeziora Pozezdrze, a skończyć na jeziorze Święcajty. Trasa jest objęta strefą ciszy, jest zakaz używania silników spalinowych, co gwarantuje prawdziwy wypoczynek na łonie natury. Sapina jest rzeką stosunkowo łatwą do przepłynięcia, a zmieniający się krajobraz nie wzbudza monotonii podczas spływu. Oprócz wakacji (lipiec, sierpień) rzeka jest mało odwiedzana przez turystów, co dodaje jej jeszcze większej atrakcyjności.

 

Szczegółowy opis poszczególnych tras:

Trasa I 

Jezioro Pozezdrze

Trasę spływu kajakowego Sapiną rozpoczynamy od jeziora Pozezdrze (przy plaży). Jezioro to (powierzchnia 1,3 km2, głębokość 5,5 m, długość 2,2 km, szerokość 0,8 km, 116 m npm.) rozciąga się z pn. zach. na pd. wsch. na przestrzeni 2 km, przy przeciętnej szerokości około 0,5 km. Do południowej części jeziora odpływ jeziorka Piecek. Brzeg zachodni jeziora wysoki, wschodni niski. Wody przybrzeżne porośnięte pasmem trzcin z wyjątkiem części pd. – zach. gdzie występują jedynie drobne kępki trzcinowe. Trzymać się prawego brzegu, w połowie jeziora przepłynąć na lewy brzeg.

Rzeka Sapina

Następnie wpływamy w koryto rzeki Sapiny. W kierunku pd. – zach. w odległości 1,5 km wieś Pozezdrze. W korycie trzcina. Na pierwszych 2 km Sapina ma brzegi bezleśne, łąkowe. 300 m przed wypływem rzekę przecina droga wysadzana drzewami (świerki, brzozy). Okolica malownicza i pełna uroku. W korycie tu i ówdzie wykroty, które przy ostrożnej jeździe łatwo miniemy. Dalej wzdłuż brzegów rzeki pasy nadbrzeżnych łąk o zmniejszającej się szerokości (od 0 do 150 m), za łąkami pagórki leśne. Lustro jej pokrywają liście nenufarów i grążela żółtego, które nie przeszkadzają w jeździe. Podmokłe w wielu miejscach brzegi porasta stary las sosnowy. Szerokość Sapiny wynosi 12 m. Otacza nas piękny świerkowo – sosnowy las. Na lewym brzegu (przy dawnym mostku) na suchej miejscami piaszczystej polanie leśnej dobre obozowisko.

Jezioro Stręgiel

Kolejnym odcinkiem szlaku jest jezioro Stręgiel. Jezioro Stręgiel (powierzchnia 4,2km2, głębokość 15 m, długość 4,8 km, szerokość 1,8 km, 116m npm.) brzegi ma łagodne wzniesione. Liczne zatoki, półwyspy i zielona wyspa (3,3 ha) na pd. – wsch. brzegu dają wiele urozmaicenia. Przybrzeżne wody jeziora porośnięte trzciną, tatarakiem, sitowiem, Południowy brzeg jeziora otaczają liczne małe jeziorka. Jedno z większych to jeziorko Stręgielek (powierzchnia 0,32 km2, głębokość 7 m, długość 0,9 km, szerokość 0,6 km, 117 m npm.) leżące za wąskim przesmykiem w kierunku pd. – wsch. Krótki odpływ łączy to jeziorko z jeziorem Stręgiel.

Na pn.- wsch. brzegu jeziora między drzewami przebłyskują czerwone dachy zagród wsi Stręgiel. Kierujemy się do zachodniej części jeziora.

Na pn. zach. brzegu jeziora obok zagrody, z prawej 200 m długości wąski kanał o kamienistych ścianach, odprowadzający wodę z jeziora Stręgiel, leżącego na wschodzie. Na początku rynny jeziora Stręgiel brzegi porosłe sitowiem i trzciną. Wzdłuż brzegu kanału i na początku jeziora rozrzucone domki wsi Ogonki.

Ogonki (Jezioro Święcajty)

Jezioro Święcajty (powierzchnia 7,89 km2, głębokość 24m, długość 5,5 km, szerokość 2,4 km, 116 m npm) stanowi wschodnią część jeziora Mamry. Rozciąga się ono w kierunku równoleżnikowym przy przeciętnej szerokości ponad 1,5 km. Brzegi jeziora na ogół słabo rozwinięte, lekko wzniesione, faliste.

Na brzegu wschodniego krańca jeziora nad asfaltową drogą biegnącą z Giżycka do Węgorzewa leży wieś Ogonki. Założono ją w r. 1529. Ciekawa jest geneza obecnej nazwy wsi. Dawniej nosiła ona staropruską nazwę „Schwintz”. Niemcy przetłumaczyli ją na „Schwanz”, a Polacy już zupełnie gładko na „ogon”. Stąd Ogonki.

Trasa II 

Śluza Przerwanki

W prawo, 150 m od brzegu strażnica wodna, a o 300 m dalej ku pd. – zach. pierwsze zagrody dużej wsi Przerwanki. Nazwa jej znana już była w 1544 r. Wieś założył w 1549 r. Andrzej Moskal, któremu starosta węgoborski (węgorzewski), Jan Pusz sprzedał 3 włóki ziemi. Na lewym brzegu przy śluzie w lesie, wygodne miejsce obozowania. Okolica bardzo malownicza. Poniżej śluzy brzegi rzeki porośnięte trzciną. Po prawej stronie zasieki z drutów kolczastych z czasów ostatniej wojny. Sapina coraz częściej tworzy rozlewiska.

Na pd. – zach. krańcu jeziora Wilkus ujście trzeciego odcinka rzeki Sapiny. Koryto szerokość około 10 m, uregulowane, kręte, głębokość około 1 m, powierzchnia wody czysta.

Jezioro Wilkus

Jezioro Wilkus (pow. 0,92 km2, dług. 2 km, szer. 0,9 km, głęb 3,5 m, 117 m npm) ciągnie się na wschód, następnie wygiętym łukiem ku południowi. Brzegi jeziora przeważnie niskie, od wschodu i południa zalesione. Na wodach zatoki łabędzie.

Jezioro Brąs

Jezioro Brąs szerokim łukiem przechodzi w główny basen jeziora Wilkus, ciągnącego się ku południowi. Małe jezioro Brąs, które stanowi pn.-zach. część jeziora Wilkus, brzegi ma niskie i płaskie, dalej pagórkowate, polne. Jezioro długości prawie 1 km kończy się silnym zwężeniem utworzonym przez wrzynający się z zachodu w wody jeziora czworokątny półwysep o zwężonej podstawie.

Jezioro Pozezdrze

Przez pierwsze 500 m jeziora Pozezdrze krótki odcinek rzeki Sapiny. Koryto jej dochodzi do 20 m szerokości, nurt ma głęboki, brzegi podmokłe, bezleśne, porosłe wysoką trzciną.

Dalej trasa I – kolor zielony.

Trasa III 

Jezioro Gołdopiwo

Jezioro Gołdopiwo (pow. 11,21 km2, głęb. 36,5 m, dług. 5,4 km, szer. 2,7 km, 117 m npm) jest rozległe, owalnego kształtu, ze zniekształceniami w postaci dwu odgałęzień na północy. Jedno z nich małe w części pn. – zach. jeziora, z którego wypływa rzeka Sapina; drugie – to wydłużona na 2 km zatoka Żabinki, w części pn. – wsch. do południowej części jeziora uchodzi krótki odpływ jeziora Brożówka.

Brzegi jeziora, zwłaszcza na północy i ze wschodu pagórkowate, wysokie. Lasy skupiły się głównie na północy. W mniejszych ilościach występują również na południu, a w postaci kęp drzew i na pozostałych odcinkach. Przerywane pasy trzciny. Nad jeziorem bogactwo zwierząt i roślin.

Dalej trasa II (kolor żółty) i I (kolor zielony)